Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η τεχνολογία τίθεται στην υπηρεσία της τέχνης για δώσει σάρκα και οστά στη δημιουργική έκφραση καλλιτεχνών. Ένας τέτοιος δημιουργός είναι και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, ο οποίος προερχόμενος απο τις Εικαστικές Τέχνες ασχολείται με την παραγωγή ταινιών κινουμένων σχεδίων. Στο δικό του δημιουργικό studio με την ονομασία ONEFRAME ANIMATIONS, επιμελείται προσωπικά όλα τα στάδια της δημιουργίας ταινιών μικρού μήκους. "Η καλλιτεχνική αυτή προσπάθεια αφορά στην προσωπική μου έκφραση μέσα από την εικόνα και τον ήχο, έχοντας εγκαταλείψει εντελώς το χώρο της διαφήμισης με την οποία είχα ασχοληθεί παλαιότερα."

Η ολοκλήρωση μια ταινίας μικρού μήκους είναι μια διαδικασία που γίνεται με πολύ μεράκι και υπομονή. Η προετοιμασία της είναι το σημαντικότερο κομμάτι της παραγωγής και περιλαμβάνει το σενάριο, το storyboard, το σχεδιασμό και κατασκευή των χαρακτήρων με τους σκελετούς τους, τα σκηνικά και τα διάφορα σκηνικά αντικείμενα. Το επόμενο βήμα είναι το "κτίσιμο" της ταινίας καρέ-καρέ με τη βοήθεια της εφαρμογής iStopMotion. Η λήψη της εικόνας γίνεται με κάμερα DV και μέσω Firewire τα καρέ αποθηκεύονται ακομπρεσάριστα στο σκληρό δίσκο του Mac. Ακολουθεί επεξεργασία στο Painter όπου κάθε καρέ ρετουσάρεται και ζωγραφίζεται.

Δηλώνει "Μac addict" και αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι η πρώτη αγορά προσωπικού υπολογιστή που έκανε, δεν ήταν άλλη από έναν Μac 8600 Multimedia, τον οποίο διατηρεί ακόμα, από το 1994, αν και παροπλισμένο. Η αγάπη του και η σταθερή προτίμηση του για τους Mac τον οδήγησε να αποκτήσει κατά τη διάρκεια των χρόνων άλλους πέντε. "Αγόρασα έναν iMac Bondi blue, στη συνέχεια έναν Power Mac G4 Quicksilver (οθόνη TFT 17") αποκλειστικά για το Internet, ακολούθησε ένας eMac G4, τον οποίο χρησιμοποιώ για capturing της εικόνας και από τις τελευταίες αγορές μου ήταν ένας Power Mac G5 με μονό επεξεργαστή στα 1,2GHz (διπλές TFT 17") και τέλος ένα Powerbook 17'', ιδανικό για παρουσίαση δουλειάς εκτός studio."



Ως καλλιτέχνης θεωρεί τους Mac απαραίτητο εργαλείο για την υλοποίηση της καλλιτεχνικής του έμπνευσης, αφού η χρήση τους τού επιτρέπει να αφοσιώνεται στο δημιουργικό του έργο, χωρίς να τον απασχολούν τεχνικά θέματα, για τα οποία θα χρειαζόταν να προστρέχει σε τεχνικούς. Η απρόσκοπτη συνέργια software και hardware εμποδίζει την εμφάνιση προβλημάτων που θα τον αποσπούσαν από τη δημιουργία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: "Είμαι καλλιτέχνης και ο Μac είναι η πρόταση μου για τους δημιουργικούς ανθρώπους, που θέλουν να αφήνουν τα τεχνικά ζητήματα στους τεχνικούς".

Για το Δημήτρη Παπαδόπουλο είναι σημαντικό να επισημάνει ότι η πλειοψηφία της οπτικοακουστικής παραγωγής στηρίζεται στη χρήση των Mac, μάλιστα, όπως συγκεκριμένα είπε: "Η μουσική για την Τελετή Υποδοχής των Αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας δημιουργήθηκε εδώ στον G5 με audio interface Motu που τρέχει μόνο σε Mac."

Ωστόσο το χαρακτηριστικό εκείνο των Mac που τον κάνει φανατικό χρήστη τους δεν είναι τόσο η χρηστικότητα τους στο επίπεδο της δημιουργίας, που βέβαια είναι σημαντική, όσο η μοναδικότητα τους ως τεχνολογικά εργαλεία, που τους καθιστά αναντικατάστατους για κάθε χρήστη: "Ο Mac δεν είναι μόνο ένα μηχάνημα πρωτοποριακό στον τομέα της δημιουργίας εικόνας και ήχου, αλλά η αισθητική του και η προσωπικότητα του σε κάνουν να νιώθεις μέλος μιας ξεχωριστής οικογένειας."
Η προσπάθεια που καταβάλλει για κάθε ταινία μικρού μήκους τον κάνει να θεωρεί σημαντική κάθε δουλειά που έχει κάνει μέχρι τώρα, καθώς με λίγα σχετικά μέσα και τη συνδρομή των Mac καταφέρνει να φέρει εις πέρας όλη τη διαδικασία από την προετοιμασία μέχρι το Post-Production, την παραγωγή του DVD της ταινίας, τη συνοδευτική αφίσα, τα flyers κ.λ.π. "Η πλατφόρμα των Macintosh μού επιτρέπει να ολοκληρώσω με λίγα συστήματα και στο χώρο μου όλη την ταινία μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια παραγωγής της."

Σημαντική διάκριση για τη δουλειά του και ενθαρρυντικό στοιχείο για τη συνέχιση της "μοναχικής του πορείας", όπως την χαρακτηρίζει ήταν η διάκριση της μικρού μήκους ταινίας του, "ΣΥΝΤΟΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ" διάρκειας 5:40 λεπτών, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης-VIDEODANCE 2003 και των Βρυξελλών "ANIMA 2004", η οποία αποτελούσε και τη μοναδική ελληνική εκπροσώπηση. Σημαντική υπήρξε μέχρι σήμερα και η συμπαράσταση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. "Αυτόν τον καιρό προετοιμάζω μια νέα ταινία, μεγαλύτερης διάρκειας, γύρω στα 20.000 καρέ... που θα προσπαθήσω να επενδύσω ηχητικά και μουσικά". Άλλωστε ο ίδιος ασχολείται με τη μουσική από 10 χρονών.



Ο λόγος που νιώθει την ανάγκη να μοιραστεί μαζί μας τις προσωπικές του εμπειρίες είναι για να βοηθήσει όσο μπορεί από την πλευρά του τους ανθρώπους που ασχολούνται με την παραγωγή βίντεο, καθώς υπάρχει η ανάγκη για ανταλλαγή πληροφοριών, ειδικά στην Ελλάδα, αλλά και για να τους μεταδώσει τη χαρά της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου καλλιτεχνικού έργου, που είναι εφικτή μέσω των Mac, χωρίς περίπλοκα τεχνολογικά συστήματα, δικαιώνοντας την προσπάθεια κάθε πολυδιάστατου δημιουργού.